Συχνά οι κάτοχοι compact φωτογραφικών μηχανών διαπιστώνουν πως λόγω της καθυστέρησης στην απόκριση του μηχανισμού εστίασης, φωτομέτρησης και ελέγχου του κλείστρου της μηχανής τους, "χάνουν" την κρίσιμη στιγμή.
Οι γονείς συνήθως βρίσκονται σε αυτή τη θέση προσπαθώντας να φωτογραφίσουν τα παιδιά τους να τους πλησιάζουν τρέχοντας.
Αφού αναφέρουμε πως πιο πρόσφατες prosumer μηχανές παρουσιάζουν μεγάλη βελτίωση στους χρόνους απόκρισης, και πως φυσικά οι μηχανές DSLR έχουν τις καλύτερες επιδόσεις στον τομέα αυτό, να μερικές συμβουλές που θα επιτρέψουν «γρήγορες» λήψεις και στους κατόχους «αργών» φωτογραφικών μηχανών.
* Κλείδωμα εστίασης ή/και φωτομέτρησης (focus/exposure lock): Μια λειτουργία διαθέσιμη σε όλες σχεδόν τις ψφμ, που συνήθως ενεργοποιείται με το πάτημα του κουμπιού του κλείστρου ως τη μέση. Μπορούμε από πριν δηλαδή βάλουμε τη μηχανή να εστιάσει ή/και να φωτομετρήσει σε συγκεκριμένο κάδρο, και την κατάλληλη στιγμή να πιέσουμε ως το τέρμα για να ολοκληρώσουμε τη λήψη. (Για κινούμενα θέματα προβλέπουμε την πορεία του θέματός μας, εφαρμόζουμε τα παραπάνω λίγο πιο μπροστά και περιμένουμε το θέμα μας να έρθει στο κάδρο μας) Τι κερδίζουμε; Την καθυστέρηση εστίασης ή/και φωτομέτρησης.
* Χρήση των εστιακών αποστάσεων στις οποίες η μηχανή μας εστιάζει γρηγορότερα: Πολλές μηχανές εστιάζουν γρηγορότερα σε θέση wide παρά tele
* Χειροκίνητη εστίαση: Αν το επιτρέπει η μηχανή μας και είμαστε σε σχετικά σταθερή απόσταση από το θέμα μας, εστιάζουμε μια φορά χειροκίνητα και ...ξεχνάμε την καθυστέρηση εστίασης (Ιδιαίτερα χρήσιμο σε συνδυασμό με κλειστό διάφραγμα για μεγαλύτερο βάθος πεδίου)
* Φωτογράφιση ριπής (burst mode): Λειτουργία που αν την διαθέτει η μηχανή μας επιτρέπει τη φωτογράφιση ενός αριθμού διαδοχικών λήψεων πολύ γρήγορα, κρατώντας πατημένο το κουμπί του κλείστρου. (Ε, κάποια θα πετύχει εκείνη την κρίσιμη στιγμή που μας ξεφεύγει)
* Απενεργοποίηση λειτουργιών που καθυστερούν τη λήψη όταν δεν χρειάζονται, όπως είναι το άναμμα του φλας στιγμιαία πριν τη λήψη για τη μείωση του φαινομένου των κόκκινων ματιών
* Το μυαλό και το χέρι μας: Εφαρμόζοντας τα παραπάνω μπορούμε να απαλλαγούμε από αρκετούς παράγοντες καθυστέρησης, ή να τους μειώσουμε. Ένας όμως εξακολουθεί να μας ταλαιπωρεί, εκείνη ακριβώς η καθυστέρηση από το πάτημα του κουμπιού ως την πραγματική στιγμή της φωτογράφισης. Ε, εδώ ας αξιοποιήσουμε τη σημαντικότερη «λειτουργία» της μηχανής μας. Το μυαλό και τα χέρια που τη χειρίζονται. Με λίγη παρατήρηση και αρκετή εξάσκηση, μπορούμε να συνηθίσουμε να πατάμε λίγο νωρίτερα το κουμπί του κλείστρου, τόσο όσο χρειάζεται για να αντισταθμίσουμε την καθυστέρηση, με αρκετές πιθανότητες επιτυχίας.
source : http://www.dpgr.gr/index.php?page=fast_shots
Showing posts with label Συμβουλές στα Ελληνικά. Show all posts
Showing posts with label Συμβουλές στα Ελληνικά. Show all posts
Monday, January 31, 2011
Saturday, October 30, 2010
Ιστορία της φωτογραφίας
Ιστορία της φωτογραφίας
Οι πρώτες φωτογραφίες αποτελούν ουσιαστικά απλές προβολές εικόνων πάνω σε κάποια επιφάνεια. Ως πρώτη φωτογραφική "μηχανή" μπορεί να θεωρηθεί ένα σκοτεινό δωμάτιο ή κουτί (camera obscura) που στη μία άκρη διαθέτει μια γυαλιστερή επιφάνεια και στην απέναντι άκρη μία πολύ μικρή οπή. Σε μία τέτοια κατασκευή, οι ακτίνες του φωτός διαδίδονται μέσα από την οπή και σχηματίζουν πάνω στην επιφάνεια ένα είδωλο των αντικειμένων έξω από το δωμάτιο ή κουτί.
Το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να είχε ανακαλυφθεί ήδη από τους αρχαίους Αιγυπτίους. Αργότερα, στον 11ο αιώνα, ο άραβας επιστήμονας Αλχαζέν περιγράφει το ίδιο φαινόμενο. Στη συνέχεια και για πολλούς αιώνες, αρκετοί ασχολήθηκαν με την camera obscura και το 1558 ο Giovanni della Porta είναι ίσως ο πρώτος που συνιστά τη χρήση μιας ανάλογης φορητής συσκευής στους ζωγράφους για σχεδίαση πορτραίτων και τοπίων. Λίγο νωρίτερα, στα 1550 είχε ήδη συντελεστεί μια σημαντική τροποποίηση της camera obscura και συγκεκριμένα η προσθήκη ενός κοίλου φακού στην οπή εισόδου του φωτός, από τον Girolamo Gardano. Το 1568 ο Daniello Barbaro επινόησε επιπλέον ένα είδος διαφράγματος που επέτρεπε την εστίαση της εικόνας, ενώ το 1636 ο Daniel Schwenter εφεύρε ένα σύστημα πολλαπλών φακών, διαφορετικών εστιακών αποστάσεων, πρόδρομο του σημερινού ζουμ. Μπορούμε να πούμε πως η φωτογραφική μέθοδος του 16ου αιώνα λειτουργεί πάνω στις ίδιες αρχές με τις σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές.
Οι μετέπειτα μεταβολές της πρωταρχικής camera obsura οδήγησαν κυρίως σε περισσότερο ελαφρές μηχανές. Παράλληλα ξεκίνησαν οι προσπάθειες για την μόνιμη αποτύπωση της εικόνας σε μια φωτοευαίσθητη επιφάνεια, καθώς παρέμενε σημαντικό μειονέκτημα το γεγονός ότι η απλή camera obscura δεν μπορούσε να διατηρήσει τα είδωλα των αντικειμένων.
Οι πρώτες φωτογραφίες αποτελούν ουσιαστικά απλές προβολές εικόνων πάνω σε κάποια επιφάνεια. Ως πρώτη φωτογραφική "μηχανή" μπορεί να θεωρηθεί ένα σκοτεινό δωμάτιο ή κουτί (camera obscura) που στη μία άκρη διαθέτει μια γυαλιστερή επιφάνεια και στην απέναντι άκρη μία πολύ μικρή οπή. Σε μία τέτοια κατασκευή, οι ακτίνες του φωτός διαδίδονται μέσα από την οπή και σχηματίζουν πάνω στην επιφάνεια ένα είδωλο των αντικειμένων έξω από το δωμάτιο ή κουτί.
Το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να είχε ανακαλυφθεί ήδη από τους αρχαίους Αιγυπτίους. Αργότερα, στον 11ο αιώνα, ο άραβας επιστήμονας Αλχαζέν περιγράφει το ίδιο φαινόμενο. Στη συνέχεια και για πολλούς αιώνες, αρκετοί ασχολήθηκαν με την camera obscura και το 1558 ο Giovanni della Porta είναι ίσως ο πρώτος που συνιστά τη χρήση μιας ανάλογης φορητής συσκευής στους ζωγράφους για σχεδίαση πορτραίτων και τοπίων. Λίγο νωρίτερα, στα 1550 είχε ήδη συντελεστεί μια σημαντική τροποποίηση της camera obscura και συγκεκριμένα η προσθήκη ενός κοίλου φακού στην οπή εισόδου του φωτός, από τον Girolamo Gardano. Το 1568 ο Daniello Barbaro επινόησε επιπλέον ένα είδος διαφράγματος που επέτρεπε την εστίαση της εικόνας, ενώ το 1636 ο Daniel Schwenter εφεύρε ένα σύστημα πολλαπλών φακών, διαφορετικών εστιακών αποστάσεων, πρόδρομο του σημερινού ζουμ. Μπορούμε να πούμε πως η φωτογραφική μέθοδος του 16ου αιώνα λειτουργεί πάνω στις ίδιες αρχές με τις σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές.
Οι μετέπειτα μεταβολές της πρωταρχικής camera obsura οδήγησαν κυρίως σε περισσότερο ελαφρές μηχανές. Παράλληλα ξεκίνησαν οι προσπάθειες για την μόνιμη αποτύπωση της εικόνας σε μια φωτοευαίσθητη επιφάνεια, καθώς παρέμενε σημαντικό μειονέκτημα το γεγονός ότι η απλή camera obscura δεν μπορούσε να διατηρήσει τα είδωλα των αντικειμένων.
ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΛΕΙΣΤΡΟΥ
ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΛΕΙΣΤΡΟΥ
Το κλειστρο,ειναι ας πουμε κατι σα μια πορτουλα,ενα παραθυρο μπροστα απο τον αισθητηρα η το φιλμ,που ανοιγει και κλεινει για να περασει η εικονα,το φως ουσιαστικα,πανω στη φωτοευαισθητη επιφανεια(αισθητηρας η φιλμ) Ο χρονος λοιπον που το κλειστρο μενει ανοικτο για να περασει το φως,λεγεται ταχυτητα κλειστρου. Η ταχυτητα κλειστρου μπορει να ειναι απο πολυ αργη/αργη(30 sec,15 sec,10 sec,1 sec,1/4 sec,1/8 κτλ.),εως και γρηγορη/πολυ γρηγορη(1/100,1/500,1/1000 sec κτλ)
Οσο πιο αργη ειναι η ταχυτητα,τοσο πιο πολυ φως περναει,ενω αν ειναι πιο μεγαλη,περναει λιγοτερο φως. Εκτος ομως απο αυτο,η ταχυτητα κλειστρου μπορει να εχει και καποια αλλα αποτελεσματα στη φωτογραφια μας.Για παραδειγμα με πιο αργη ταχυτητα,τα αντικειμενα,ζωα,ανθρωποι κτλ που κουνιουνται,θα βγουν φλου,θολα(Αυτο μπορουμε να το εκμεταλευτουμε δημιουργικα καποιες φορες). Επισης με μια αργη ταχυτητα,ειναι δυσκολο να βγαλουμε στο χερι φωτογραφιες,γιατι βγαινουν κουνημενες και θολες.Με μια ταχυτητα 1/8,1/4 sec πχ,ειναι δυσκολο να πετυχουμε σταθερη φωτο,ειδικα αν χρησιμοποιουμε και πιο μεγαλα ζουμ.Ο σταθεροποιητης(στο φακο η στη μηχανη) βοηθαει λιγο σε αυτες τις περιπτωσεις καποιες φορες.Αν ομως η ταχυτητα πεσει πολυ,τοτε χρειαζομαστε τριποδο,η καπως να στερεοσουμε τη μηχανη.
Αν η ταχυτητα γινει πιο γρηγορη,τοτε ο κινδυνος να βγει κουνημενη η φωτο μειωνεται η και εξαλειφεται τελειως σε υψηλες ταχυτητες,και οτι κινηται στο καδρο μας "παγωνει".
ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ
Το διαφραγμα ειναι ενα ανοιγμα στο φακο μεσα,το οποιο ανοιγει και κλεινει,με κατι λεπιδες. Οταν το διαφραγμα ειναι ανοιχτο(μικρα f no,πχ f1.8,f2.8 κτλ)τοτε περναει περισσοτερο φως,ενω οταν κλεινει(f5,6,f 8,f11,f20 κτλ)τοτε μειωνεται το φως που περναει μεσα απο το φακο.
Αλλα και εδω,δεν επηρεαζεται μονο η ποσοτητα του φωτος οταν μεταβαλλεται το διαφραγμα.Αλλαζει και το βαθος πεδιου,δηλαδη η αποσταση μπροστα και πισω απο το σημειο που εχουμε εστιασει,οπου ειναι εστιασμενη η φωτογραφια μας.Οταν το διαφραγμα ειναι ανοικτο,το βαθος πεδιου μικραινει,ενω οταν κλεινει,το βαθος πεδιου μεγαλωνει.(το βαθος πεδιου εξαρταται και απο αλλους παραγοντες οπως την εστιακη αποσταση του φακου,την αποσταση του θεματος απο τη μηχανη κτλ,θα τα δουμε αργοτερα.)
Ετσι εχουμε για το διαφραγμα: Ανοικτο διαφραγμα(μικρο f no)-περισσοτερο φως,μικροτερο βαθος πεδιου. Κλειστο διαφραγμα(μεγαλο f no)-λιγοτερο φως,μεγαλητερο βαθος πεδιου.
ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ISO. Ειναι το ποσο ευαισθητος ειναι ο αισθητηρας της ψηφιακης μηχανης η το φιλμ στο φως. Στα μικροτερα ISO πχ 100,200 εχουμε λιγοτερη ευαισθησια στο φως αλλα και πιο καθαρη εικονα με λιγοτερο ψηφιακο θορυβο(ανεπιθιμητοι κοκκοι μονοχρωματικης φυσης η και χρωματως μπλε/μωβ κοκκινοπου κτλ) Στα μεγαλητερα ISO εχουμε περισσοτερη ευαισθησια στο φως,αλλα δυστυχως και περισσοτερο ψηφιακο θορυβο.
Ειδαμε λοιπον οτι αυτοι οι τρεις παραγοντες επηρεαζουν το φως στην τελικη φωτογραφια μας,αλλα και αλλα πραματα οπως ειδαμε πιο πανω.
AUTO:
Οταν χρησιμοποιουμε τη μηχανη μας στο auto,τοτε η μηχανη μας φωτομετρει και επιλεγει αυτοματα τα παντα,και μπορει το τελικο αποτελεσμα να μην ειναι αυτο που θελουμε.
PROGRAM(P):
Σε αυτη την επιλογη η μηχανη επιλεγει την ταχυτητα κλειστρου και το διαφραγμα,ενω μας δινει την επιλογη να επιλεξουμε το ISO,ενω αν δε συμφωνουμε με το φωτομετρο της μηχανης,μπορουμε να χρησιμοποιησουμε την αντισταθμιση εκθεσης.Αν μειωσουμε λοιπον(-)για να πετυχουμε πιο σκοτεινο αποτελεσμα,η μηχανη θα ρυθμισει αυτοματως κλειστρο και διαφραγμα ωστε να μπει λιγοτερο φως,ενω αν αυξησουμε(+),τοτε θα πειραξει παλι τα κλειστρο και το διαφραγμα ωστε να μπει περισσοτερο φως.
APERTURE PRIORITY(Av η A)
Σε αυτη την επιλογη,μπουρουμε να επιλεξουμε το διαφραγμα,και το iso,και η μηχανη επιλεγει την ταχυτητα κλειστρου.Αν δε συμφωνουμε με τη φωτομετρηση,μπορουμε οπως και πριν,να χρησιμοποιησουμε exposure compensation,την αντισταθμιση εκθεσης δηλαδη.Αν θελουμε πιο σκοτεινο αποτελεσμα μειωνουμε(-)και η μηχανη στην ουσια μεγαλωνει την ταχυτητα κλειστρου για να μπει λιγοτερο φως.Αν θελουμε πιο φωτεινη εικονα,αυξανουμε(+)την εκθεση και η μηχανη μειωνει την ταχυτητα ετσι ωστε να μπει περισσοτερο φως.
SHUTTER PRIORITY(Tv η S)
Σε αυτο το προγραμμα,μπορουμε να επιλεξουμε εμεις την ταχυτητα κλειστρου που θελουμε και το iso,και η μηχανη θα επιλεξει διαφραγμα.Αν δε συμφωνουμε με τη φωτεινοτητα,χρησιμοποιουμε παλι την αντισταθμιση εκθεσης.Αν θελουμε πιο σκοτεινη φωτο,μειωνουμε αναλογα(-)και η μηχανη ουσιαστικα κλεινει το διαφραγμα ωστε να μπει λιγοτερο φως.Αν θελουμε πιο φωτεινη εικονα,αυξανουμε(+)και η μηχανη θα ανοιξει αναλογως το διαφραγμα ωστε να μπει φως.
MANUAL
Εδω τα ρυθμιζουμε εμεις ολα,και την ταχυτητα κλειστρου,και το διαφραγμα,και το iso οσον αφορα την εκθεση.
Το κλειστρο,ειναι ας πουμε κατι σα μια πορτουλα,ενα παραθυρο μπροστα απο τον αισθητηρα η το φιλμ,που ανοιγει και κλεινει για να περασει η εικονα,το φως ουσιαστικα,πανω στη φωτοευαισθητη επιφανεια(αισθητηρας η φιλμ) Ο χρονος λοιπον που το κλειστρο μενει ανοικτο για να περασει το φως,λεγεται ταχυτητα κλειστρου. Η ταχυτητα κλειστρου μπορει να ειναι απο πολυ αργη/αργη(30 sec,15 sec,10 sec,1 sec,1/4 sec,1/8 κτλ.),εως και γρηγορη/πολυ γρηγορη(1/100,1/500,1/1000 sec κτλ)
Οσο πιο αργη ειναι η ταχυτητα,τοσο πιο πολυ φως περναει,ενω αν ειναι πιο μεγαλη,περναει λιγοτερο φως. Εκτος ομως απο αυτο,η ταχυτητα κλειστρου μπορει να εχει και καποια αλλα αποτελεσματα στη φωτογραφια μας.Για παραδειγμα με πιο αργη ταχυτητα,τα αντικειμενα,ζωα,ανθρωποι κτλ που κουνιουνται,θα βγουν φλου,θολα(Αυτο μπορουμε να το εκμεταλευτουμε δημιουργικα καποιες φορες). Επισης με μια αργη ταχυτητα,ειναι δυσκολο να βγαλουμε στο χερι φωτογραφιες,γιατι βγαινουν κουνημενες και θολες.Με μια ταχυτητα 1/8,1/4 sec πχ,ειναι δυσκολο να πετυχουμε σταθερη φωτο,ειδικα αν χρησιμοποιουμε και πιο μεγαλα ζουμ.Ο σταθεροποιητης(στο φακο η στη μηχανη) βοηθαει λιγο σε αυτες τις περιπτωσεις καποιες φορες.Αν ομως η ταχυτητα πεσει πολυ,τοτε χρειαζομαστε τριποδο,η καπως να στερεοσουμε τη μηχανη.
Αν η ταχυτητα γινει πιο γρηγορη,τοτε ο κινδυνος να βγει κουνημενη η φωτο μειωνεται η και εξαλειφεται τελειως σε υψηλες ταχυτητες,και οτι κινηται στο καδρο μας "παγωνει".
ΔΙΑΦΡΑΓΜΑ
Το διαφραγμα ειναι ενα ανοιγμα στο φακο μεσα,το οποιο ανοιγει και κλεινει,με κατι λεπιδες. Οταν το διαφραγμα ειναι ανοιχτο(μικρα f no,πχ f1.8,f2.8 κτλ)τοτε περναει περισσοτερο φως,ενω οταν κλεινει(f5,6,f 8,f11,f20 κτλ)τοτε μειωνεται το φως που περναει μεσα απο το φακο.
Αλλα και εδω,δεν επηρεαζεται μονο η ποσοτητα του φωτος οταν μεταβαλλεται το διαφραγμα.Αλλαζει και το βαθος πεδιου,δηλαδη η αποσταση μπροστα και πισω απο το σημειο που εχουμε εστιασει,οπου ειναι εστιασμενη η φωτογραφια μας.Οταν το διαφραγμα ειναι ανοικτο,το βαθος πεδιου μικραινει,ενω οταν κλεινει,το βαθος πεδιου μεγαλωνει.(το βαθος πεδιου εξαρταται και απο αλλους παραγοντες οπως την εστιακη αποσταση του φακου,την αποσταση του θεματος απο τη μηχανη κτλ,θα τα δουμε αργοτερα.)
Ετσι εχουμε για το διαφραγμα: Ανοικτο διαφραγμα(μικρο f no)-περισσοτερο φως,μικροτερο βαθος πεδιου. Κλειστο διαφραγμα(μεγαλο f no)-λιγοτερο φως,μεγαλητερο βαθος πεδιου.
ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ISO. Ειναι το ποσο ευαισθητος ειναι ο αισθητηρας της ψηφιακης μηχανης η το φιλμ στο φως. Στα μικροτερα ISO πχ 100,200 εχουμε λιγοτερη ευαισθησια στο φως αλλα και πιο καθαρη εικονα με λιγοτερο ψηφιακο θορυβο(ανεπιθιμητοι κοκκοι μονοχρωματικης φυσης η και χρωματως μπλε/μωβ κοκκινοπου κτλ) Στα μεγαλητερα ISO εχουμε περισσοτερη ευαισθησια στο φως,αλλα δυστυχως και περισσοτερο ψηφιακο θορυβο.
Ειδαμε λοιπον οτι αυτοι οι τρεις παραγοντες επηρεαζουν το φως στην τελικη φωτογραφια μας,αλλα και αλλα πραματα οπως ειδαμε πιο πανω.
AUTO:
Οταν χρησιμοποιουμε τη μηχανη μας στο auto,τοτε η μηχανη μας φωτομετρει και επιλεγει αυτοματα τα παντα,και μπορει το τελικο αποτελεσμα να μην ειναι αυτο που θελουμε.
PROGRAM(P):
Σε αυτη την επιλογη η μηχανη επιλεγει την ταχυτητα κλειστρου και το διαφραγμα,ενω μας δινει την επιλογη να επιλεξουμε το ISO,ενω αν δε συμφωνουμε με το φωτομετρο της μηχανης,μπορουμε να χρησιμοποιησουμε την αντισταθμιση εκθεσης.Αν μειωσουμε λοιπον(-)για να πετυχουμε πιο σκοτεινο αποτελεσμα,η μηχανη θα ρυθμισει αυτοματως κλειστρο και διαφραγμα ωστε να μπει λιγοτερο φως,ενω αν αυξησουμε(+),τοτε θα πειραξει παλι τα κλειστρο και το διαφραγμα ωστε να μπει περισσοτερο φως.
APERTURE PRIORITY(Av η A)
Σε αυτη την επιλογη,μπουρουμε να επιλεξουμε το διαφραγμα,και το iso,και η μηχανη επιλεγει την ταχυτητα κλειστρου.Αν δε συμφωνουμε με τη φωτομετρηση,μπορουμε οπως και πριν,να χρησιμοποιησουμε exposure compensation,την αντισταθμιση εκθεσης δηλαδη.Αν θελουμε πιο σκοτεινο αποτελεσμα μειωνουμε(-)και η μηχανη στην ουσια μεγαλωνει την ταχυτητα κλειστρου για να μπει λιγοτερο φως.Αν θελουμε πιο φωτεινη εικονα,αυξανουμε(+)την εκθεση και η μηχανη μειωνει την ταχυτητα ετσι ωστε να μπει περισσοτερο φως.
SHUTTER PRIORITY(Tv η S)
Σε αυτο το προγραμμα,μπορουμε να επιλεξουμε εμεις την ταχυτητα κλειστρου που θελουμε και το iso,και η μηχανη θα επιλεξει διαφραγμα.Αν δε συμφωνουμε με τη φωτεινοτητα,χρησιμοποιουμε παλι την αντισταθμιση εκθεσης.Αν θελουμε πιο σκοτεινη φωτο,μειωνουμε αναλογα(-)και η μηχανη ουσιαστικα κλεινει το διαφραγμα ωστε να μπει λιγοτερο φως.Αν θελουμε πιο φωτεινη εικονα,αυξανουμε(+)και η μηχανη θα ανοιξει αναλογως το διαφραγμα ωστε να μπει φως.
MANUAL
Εδω τα ρυθμιζουμε εμεις ολα,και την ταχυτητα κλειστρου,και το διαφραγμα,και το iso οσον αφορα την εκθεση.
Προυποθεσεις καλης λήψης φωτογραφίας
Για να πάρουμε μια φωτογραφία, αφήνουμε φως να περάσει σε μία φωτοευαίσθητη επιφάνεια (τον αισθητήρα εν προκειμένω). Το πόση ποσότητα φωτός χρειάζεται να περάσει για να αποτυπωθεί το αποτέλεσμα που θέλουμε εξαρτάται από 3 παράγοντες:
1ος, το άνοιγμα του φακού. Όσο μεγαλύτερο είναι το άνοιγμα, τόσο περισσότερο φως περνάει.
2ος, η ταχύτητα του κλείστρου. Όσο πιο αργή είναι η ταχύτητα, τόσο περισσότερο φως προλαβαίνει να περάσει.
3ος, η ευαισθησία της φωτοευαίσθητης επιφάνειας.
Μετα...
1ος παράγων:
Το άνοιγμα του φακού ρυθμίζεται από τις λεπίδες του διαφράγματός του. Μετράται σε αριθμούς f, όπου όσο μικρότερος ο αριθμός f τόσο πιο μεγάλο το άνοιγμα (πιο ανοικτό το διάφραγμα) οπότε και περνάει περισσότερο φως.
Ο αριθμός f δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο λόγος (εξάλλου αυτό δηλώνει το γράμμα f στα μαθηματικά ή κάνω λάθος?) μεταξύ του εστιακού μήκους του φακού και του ανοίγματος (διαμέτρου) του διαφράγματός του. Έτσι ένας φακός 50mm f/2 έχει διάμετρο ανοίγματος 25mm. Μία τέτοια τιμή διαφράγματος αφήνει να περάσει διπλάσιο φως (δηλαδή +1 στοπ) από μία τιμή f/2.8. Διότι ο κύκλος διαμέτρου 50/2 έχει διπλάσιο εμβαδόν από έναν κύκλο διαμέτρου 50/2.8. Με τη σειρά του ένας κύκλος 50/2.8 έχει διπλάσιο εμβαδόν από έναν κύκλο 50/4 κ.ο.κ. Δηλαδή για κάθε αύξηση x1.4 της τιμής του διαφράγματος (το οποίο αντικατοπτρίζει όπως προαναφέρθηκε τη διάμετρο του ανοίγματος του φακού) διπλασιάζεται το εμβαδόν του ανοίγματος του φακού και συνακόλουθα η ποσότητα του φωτός που δέχεται.
Τα νούμερα αυτά βέβαια στρογγυλοποιούνται λιγάκι, γιατί 2.8 x 1.4 = 3.92 και όχι 4.00.
Η αλληλουχία τιμών διαφράγματος ανά 1 στοπ είναι
f/1 f/1.4 f/2.0 f/2.8 f/4.0 f/5.6 f/8 f/11 f/16 f/22 κ.ο.κ
2ος παράγων:
Ταχύτητα κλείστρου.
Ταχύτητα 1/60 σημαίνει ότι το κλείστρο της μηχανής μένει ανοικτό και συνεπώς αφήνει να περάσει φως στον αισθητήρα για 1/60 του δευτερολέπτου. Αυτονόητο είναι ότι με ταχύτητα 1/120 περνάει η μισή ποσότητα φωτός, με ταχύτητα 1/30 η διπλάσια ποσότητα φωτός κ.ο.κ.
3ος παράγων:
Ευαισθησία
Όταν λέμε ότι ρυθμίζουμε τη μηχανή μας (τον αισθητήρα της) σε ευαισθησία iso 200, αυτό σημαίνει ότι αυτός χρειάζεται τη μισή ποσότητα φωτός για να αποτυπώσει τη σκηνή (στο αυτό επίπεδο έκθεσης) από ό,τι θα χρειαζόταν με iso 100. Αντιστοίχως, με ευαισθησία iso400 χρειάζεται το 1/4 του φωτός (το μισό του μισού) σε σχέση με iso100, με iso800 το 1/8 κ.ο.κ.
tip (Δεν μπορούμε να αυξάνουμε απεριόριστα την ευαισθησία, γιατί όπως και στο φιλμ, η αύξηση της ευαισθησίας συνεπάγεται κόκκο (εν προκειμένο ηλεκτρονικό θόρυβο), ο οποιος γίνεται σίγουρα ενοχλητικός από ένα σημείο και πέρα.)
Παραδειγμα
Έστω ότι για να αποτυπώσουμε μία σκηνή, ας πούμε σε εσωτερικό χώρο, σε δεδομένη έκθεση, θέλουμε με ταχύτητα 1/2 (δευτερολέπτου) σε διάφραγμα f/5.6 σε iso100.
Βεβαίως με την ταχύτητα αυτή χρειαζόμαστε οπωσδήποτε τρίποδο για τη λήψη, γιατί στο χέρι θα βγει κουνημένη.
Εάν πούμε ότι θέλουμε ταχύτητα τουλάχιστον 1/60 ή μεγαλύτερη για να βγάλουμε κουνημένη φωτογραφία, μετρούμε πόσα στοπ διαφορά έχουν το 1/2 από το 1/60. Έχουν 5 στοπ (1/2, 1/4, 1/8, 1/15, 1/30, 1/60). Οπότε αφού μειώνουμε κατά 32 φορές λόγω ταχύτερου κλείστρου την ποσότητα του φωτός που περνάει, θέλουμε έναν τρόπο να αντισταθμίσουμε τη μείωση αυτή, είτε δηλαδή να αφήσουμε ανοίγοντας το διάφραγμα να περάσει περισσότερο φως, είτε να κάνουμε τον αισθητήρα πιο ευαίσθητο στη δεδομένη ποσότητα φωτός που δέχεται.
1ος, το άνοιγμα του φακού. Όσο μεγαλύτερο είναι το άνοιγμα, τόσο περισσότερο φως περνάει.
2ος, η ταχύτητα του κλείστρου. Όσο πιο αργή είναι η ταχύτητα, τόσο περισσότερο φως προλαβαίνει να περάσει.
3ος, η ευαισθησία της φωτοευαίσθητης επιφάνειας.
Μετα...
1ος παράγων:
Το άνοιγμα του φακού ρυθμίζεται από τις λεπίδες του διαφράγματός του. Μετράται σε αριθμούς f, όπου όσο μικρότερος ο αριθμός f τόσο πιο μεγάλο το άνοιγμα (πιο ανοικτό το διάφραγμα) οπότε και περνάει περισσότερο φως.
Ο αριθμός f δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο λόγος (εξάλλου αυτό δηλώνει το γράμμα f στα μαθηματικά ή κάνω λάθος?) μεταξύ του εστιακού μήκους του φακού και του ανοίγματος (διαμέτρου) του διαφράγματός του. Έτσι ένας φακός 50mm f/2 έχει διάμετρο ανοίγματος 25mm. Μία τέτοια τιμή διαφράγματος αφήνει να περάσει διπλάσιο φως (δηλαδή +1 στοπ) από μία τιμή f/2.8. Διότι ο κύκλος διαμέτρου 50/2 έχει διπλάσιο εμβαδόν από έναν κύκλο διαμέτρου 50/2.8. Με τη σειρά του ένας κύκλος 50/2.8 έχει διπλάσιο εμβαδόν από έναν κύκλο 50/4 κ.ο.κ. Δηλαδή για κάθε αύξηση x1.4 της τιμής του διαφράγματος (το οποίο αντικατοπτρίζει όπως προαναφέρθηκε τη διάμετρο του ανοίγματος του φακού) διπλασιάζεται το εμβαδόν του ανοίγματος του φακού και συνακόλουθα η ποσότητα του φωτός που δέχεται.
Τα νούμερα αυτά βέβαια στρογγυλοποιούνται λιγάκι, γιατί 2.8 x 1.4 = 3.92 και όχι 4.00.
Η αλληλουχία τιμών διαφράγματος ανά 1 στοπ είναι
f/1 f/1.4 f/2.0 f/2.8 f/4.0 f/5.6 f/8 f/11 f/16 f/22 κ.ο.κ
2ος παράγων:
Ταχύτητα κλείστρου.
Ταχύτητα 1/60 σημαίνει ότι το κλείστρο της μηχανής μένει ανοικτό και συνεπώς αφήνει να περάσει φως στον αισθητήρα για 1/60 του δευτερολέπτου. Αυτονόητο είναι ότι με ταχύτητα 1/120 περνάει η μισή ποσότητα φωτός, με ταχύτητα 1/30 η διπλάσια ποσότητα φωτός κ.ο.κ.
3ος παράγων:
Ευαισθησία
Όταν λέμε ότι ρυθμίζουμε τη μηχανή μας (τον αισθητήρα της) σε ευαισθησία iso 200, αυτό σημαίνει ότι αυτός χρειάζεται τη μισή ποσότητα φωτός για να αποτυπώσει τη σκηνή (στο αυτό επίπεδο έκθεσης) από ό,τι θα χρειαζόταν με iso 100. Αντιστοίχως, με ευαισθησία iso400 χρειάζεται το 1/4 του φωτός (το μισό του μισού) σε σχέση με iso100, με iso800 το 1/8 κ.ο.κ.
tip (Δεν μπορούμε να αυξάνουμε απεριόριστα την ευαισθησία, γιατί όπως και στο φιλμ, η αύξηση της ευαισθησίας συνεπάγεται κόκκο (εν προκειμένο ηλεκτρονικό θόρυβο), ο οποιος γίνεται σίγουρα ενοχλητικός από ένα σημείο και πέρα.)
Παραδειγμα
Έστω ότι για να αποτυπώσουμε μία σκηνή, ας πούμε σε εσωτερικό χώρο, σε δεδομένη έκθεση, θέλουμε με ταχύτητα 1/2 (δευτερολέπτου) σε διάφραγμα f/5.6 σε iso100.
Βεβαίως με την ταχύτητα αυτή χρειαζόμαστε οπωσδήποτε τρίποδο για τη λήψη, γιατί στο χέρι θα βγει κουνημένη.
Εάν πούμε ότι θέλουμε ταχύτητα τουλάχιστον 1/60 ή μεγαλύτερη για να βγάλουμε κουνημένη φωτογραφία, μετρούμε πόσα στοπ διαφορά έχουν το 1/2 από το 1/60. Έχουν 5 στοπ (1/2, 1/4, 1/8, 1/15, 1/30, 1/60). Οπότε αφού μειώνουμε κατά 32 φορές λόγω ταχύτερου κλείστρου την ποσότητα του φωτός που περνάει, θέλουμε έναν τρόπο να αντισταθμίσουμε τη μείωση αυτή, είτε δηλαδή να αφήσουμε ανοίγοντας το διάφραγμα να περάσει περισσότερο φως, είτε να κάνουμε τον αισθητήρα πιο ευαίσθητο στη δεδομένη ποσότητα φωτός που δέχεται.
Subscribe to:
Comments (Atom)